Gezi Notları (Kosova'da)
Kosova’da…
Hayırlı, çok hayırlı bir iş. Balkanlardayız. Zaten Allah’a şükür ki 12 yıldır hep hayırlı işler için Bosna’da, Arnavutluk’ta, Kosova’da, Bulgaristan’dayız. Bu sefer de savaşta babalarını yitiren 350 yetime güzel haberler vermek için İHH İnsani Yardım Vakfı olarak Kosova-Prizren’deydik. Sokağa bırakılan, kimsesiz, istismara uğrayan onca savaş mağduru çocuk aklıma geldiğinde bu çocuklar için seviniyorum. Dualarla açtığımız Prelavatz’daki otel 350 çocuğun eğitim, yeme-içme ve diğer masrafları için çalışacak.
Kosova’ya gidişimiz, Kosova’nın kurtuluş gününe denk geldi. Her ne kadar kurtarıcılarının elinden kurtulamasa da Osmanlı’nın güzel kenti Prizren Arnavut halk oyunları gösterileriyle coşkulu. Yerel kıyafetlerle, muhteşem müziklerle ve kahramanlık gösterileriyle tüm halkın ilgisi, meşhur Sinan Paşa Cami’nin gölgesinde bu gruba çevrilmiş. Sayıları azalsa da UNMİK askerleri zaman zaman karşımıza çıkıyor. Ardından bembeyaz kelebekler gibi bir hatim töreninden grup halinde dönen minik medrese öğrencilerini, Kosova’nın yarınlarını görüyoruz.
Yemyeşil doğa arasında kıvrılarak geçtiğimiz dağ yolları bizi Priştina’ya götürdüğünde savaş sonrasında bile hâlâ kendilerinden bir haber alınamayan kayıp Arnavutların fotoğrafları karşılıyor bizi. Dört bin Arnavut hâlâ kayıp. Vakıf ve derneklerin konuğu oluyoruz. Her biri çokça çalışan misyonerlere inat, azimlerinden bir şey yitirmiş değiller. Bunlar; İyilik Başağı, Horizonti, AKEA, Zeri ve Preşova merkezli Dituria yani Marife / Eğitim.
Kosova’da gençleri bekleyen ekonomik, siyasi ve kültürel bir yığın tehlike var ve Kosovalı STK’lar Türkiyeli kardeşlerinden ciddi destek bekliyor. 400 öğrencisiyle Alaaddin Medresesi Priştina’da çalışırken, iki senedir inşaatında yaprak kımıldamayan Prizren Kız Medresesi bizleri bu durumlarından dolayı üzüyor. Halk güçlü asimilasyon rüzgarlarından ve sıkı Batı kuşatmasından ancak manevi değerlerine sarılarak kurtulabilir. Yoksa sayıları 700’e varan ve çoğu misyonerlik yapan bu kurumların elinden kurtulmak mümkün değil. Fatih Sultan Mehmet’in yadigârı Fatih Camii ve Hasan Ağa Camii’ne giriyoruz. Gençler camiyi vakit namazlarında bile hınca hınç dolduruyor. Bu güzel haber.
Kosova’nın statü görüşmelerine çok az bir süre kalmış olmasına rağmen Milazim Krasniçi, Nejat İbrahimi gibi Kosovalı entelektüeller, ülkenin geleceğinden endişe duyuyorlar. Savaşın üzerinden altı yıl geçmesine rağmen çok büyük bir gelişme yaşanmış değil. Hepsinden vahimi de başta dış politika, ekonomi ve savunma gibi alanlar olmak üzere Kosova’nın devlet organlarının henüz kendi başlarına bir irade gösteremiyor olmaları. Zira alınan hemen bütün kararların UNMIK tarafından onanması şart. Ayrıca Kosova hâlâ 1244 sayılı BM Güvenlik Konseyi kararınca Sırbistan-Karadağ’ın bir parçası olarak görünüyor. Kosovalılar, “Sırplarla bir daha asla” dese de kapalı kapılar ardında, içinde Kosova’nın da olacağı yeni bir birlik düşüncesi konuşuluyor.